قُلْ إِنْ ضَلَلْتُ فَإِنَّما أَضِلُّ عَلى نَفْسِي بگو اگر به ضلالت « 1 » افتم ضرر آن بر من است ، وَ إِنِ اهْتَدَيْتُ فَبِما يُوحِي إِلَيَّ رَبِّي و اگر بر راه راست ثابت باشم آن به وحى خداى تعالى و بيان روشن است ؛ إِنَّهُ سَمِيعٌ قَرِيبٌ و وى است شنوا ، و نزديك به اجابت دعا . ( 50 ) وَ لَوْ تَرى إِذْ فَزِعُوا فَلا فَوْتَ و اگر ببينى كه چون بترسند ، و نتوانند كه بجهند ، وَ أُخِذُوا مِنْ مَكانٍ قَرِيبٍ و از جاى نزديك گرفته شوند هم آنجا كه بوند . ( 51 ) وَ قالُوا آمَنَّا بِهِ و گويند به خداى تعالى گرويديم « 2 » و آن در حال بأس بود يا قيامت وَ أَنَّى لَهُمُ التَّناوُشُ مِنْ مَكانٍ بَعِيدٍ و چگونه بود « 3 » مر ايشان را دست دراز كردن و گرفتن با دورى مسافت ، و اين مجاز است و استعارت . ( 52 ) وَ قَدْ كَفَرُوا بِهِ مِنْ قَبْلُ و كفر آوردند ايشان پيش از اين حالت ، وَ يَقْذِفُونَ بِالْغَيْبِ مِنْ مَكانٍ بَعِيدٍ و دور مىداشتند بودن آن روز غيب يعنى قيامت . ( 53 ) وَ حِيلَ بَيْنَهُمْ وَ بَيْنَ ما يَشْتَهُونَ و بازداشته شد ميان ايشان و ميان آنچه « 4 » آرزو كنند از قبول ايمان . كَما فُعِلَ بِأَشْياعِهِمْ مِنْ قَبْلُ همچنانك كرده شد به امثال ايشان از پيشينيان ، إِنَّهُمْ كانُوا فِي شَكٍّ مُرِيبٍ چه بو [ د ] ند ايشان در شك و در گمان . ( 54 )

--> ( 1 ) - ن : ضلال . ( 2 ) - ن : گرويده‌ايم . ( 3 ) - ن : « بود » ندارد . ( 4 ) - ن : آنج .